مسلمانان

شهادت = تسلیت

علی را قلب پر غم می شناسد

نه نامحرم که محرم می شناسد

زمین ظرفیت عرفان ندارد

علی را عرش اعظم می شناسد

+ نوشته شده در پنجشنبه نوزدهم شهریور 1388ساعت 1:4 توسط صمصامی |

ماه پربرکت

به خاطر نزدیکی ماه رمضان و اینکه شاید اون زمان نتونم آپ کنم (شاید )

مسلم کسی را بود روزه داشت

که درمانده ای را دهد نان چاشت

وگرنه چه لازم که سعیی بری

ز خود بازگیری و هم خودخوری

+ نوشته شده در چهارشنبه بیست و یکم مرداد 1388ساعت 0:55 توسط صمصامی |

امر به معروف و نهی از منکر

یکی از مهم ترین وظایف دینی و اخلاقی مردم در قبال مسئولان امر و ارشاد آنان به خوبی ها و نهی آنان از ارتکاب به بدیهاست . اگر مردم به درستی به این وظیفه ی خود عمل کنند درصد خطا و اشتباه و یا انحراف مسئولان جامعه را تا حد صفر پایین می آورند . در نظام اسلامی هیچ فردی از حکم امر به معروف و نهی از منکر مستثنی نیست . حتی اگر شخص اول نظام اسلامی اشتباهی مرتکب شود باید با رعایت ضوابط اشتباه او را به وی تذکر داد و یا اگر به هر دلیلی در اجرای معروفی کوتاهی کند باید او را به اجرای آن ارشاد کرد . در حقیقت مردم با اجرای این وظیفه ی اخلاقی ضعف ها و کمبود ها را به مسئولان تذکر می دهند و آنان را در شناخت و رفع کاستیها یاری می رسانند .

از طرفی به مسئولان و حاکمان و مدیران اسلامی نیز توصیه ی اکید شده است که نه تنها از امر به معروف و نهی از منکر زیردستان خود و مردم عادی ناراحت و دلخور نشوند ، بلکه منتقدان و آمران به معروف و ناهیان از منکر را عزیز بدارند و آنان را بر متملقان و چاپلوسان و کسانی که همواره بر رفق مراد سخن می گویند و همه ی امور و مسائل را عادی و بی اشکال جلوه می دهند ، ترجیح دهند .

امیر مومنان در این باره به مالک اشتر توصیه می کند :

و آنکس را بر دیگران بگزین که سخن تلخ حق را به تو بیشتر گوید و در آنچه کنی یا گویی _ و خدا آن را از دوستانش ناپسند دارد _ کمتر یاری ات کند

+ نوشته شده در یکشنبه هفدهم خرداد 1388ساعت 12:29 توسط صمصامی |

وظایف اخلاقی مردم در قبال حاکمان

همراهی

اما حق من بر شما این است که ... چون شما را بخوانم بیایید و چون فرمان دهم بپذیرید .

حاکمان و مسئولان جامعه زمانی می توانند به اهداف خود اعم از اهداف مادی یا معنوی دست یابند که احکام و دستورات آنان و قوانین مورد تاییدشان از سوی مردم پیروی شود والا اگر بهترین حاکم در راس حکومت باشد و بهترین برنامه ریزی را برای سعادت و رفاه اجتماعی داشته باشد اما از او تبعیت نشود و مردم به دستورات و احکام او توجهی نداشته باشند هیچ فایده ای نخواهد داشت . چرا که به تعبیر امیرمومنان : کسی که از او اطاعت و پیروی نکنند گویا اصلا اندیشه و طرح و برنامه ای ندارد .

گفتنی است که همراهی و پیروی از حاکم تا آنجا الزامی است که فرمانها و برنامه های او در چارچوب شریعت باشد و با اسلام و احکام الهی مخالف نباشد زیرا :

آفریده را فرمان بردن نشاید آنجا که نافرمانی آفریننده لازم آید .

+ نوشته شده در شنبه شانزدهم خرداد 1388ساعت 14:34 توسط صمصامی |

مشورت و رایزنی

از آنجا که همه ی افراد از تخصص و آگاهی لازم برای شناخت مدیران و مسئولان لایق و مناسب برای مناصب حکومتی برخوردار نیستند ، عاقلانه ترین راه این است که با صاحبنظران و آگاهان و دلسوزان مشورت کنند و از راهنماییها و هدایت های آنان بهره مند شوند . بدون تردید تک تک آرای ما در سرنوشت کشورمان تاثیر دارد و از طرفی در روز قیامت نیز باید پاسخگوی آرای خود باشیم . بنابراین دین و عقل حکم می کند که نا آگاهانه و سرسری با مسئله ی انتخابات برخورد نکنیم . اگر خودمان کاندیداها را نمی شناسیم و از توانمندی ها و قابلیت های آنان آگاهی نداریم لازم است با دیگران به مشورت پرداخته و بهترینها را انتخاب کنیم . مشورت با دیگران هرچند صد در صد حقیقت و واقعیت را به ما نشان ندهد اما اولا ، ضریب خطا را به شدت کاهش می دهد و ثانیا در صورت مشورت با نیکخواهان و افراد با صلاحیت در پیشگاه خداوند معذور خواهیم بود . البته روشن است که طرف مورد مشورت ما باید شرایط لازم را داشته باشد . امام علی (ع) در نامه ی خود به مالک اشتر ، برخی از شرایط افراد مورد مشورت را چنین بیان کرده است :

و بخیل را در رای زنی خود در میاور که تو را از نیکوکاری بازگرداند و از درویشی می ترساند و نه ترسو را تا در کارها سست نماید و نه آزمند تا حرص ستم را برایت بیاراید ...

+ نوشته شده در چهارشنبه سیزدهم خرداد 1388ساعت 11:50 توسط صمصامی |

خودداری از انتخاب افراد نالایق

یکی از مهم ترین وظایف اخلاقی مردم در انتخاب مسئولان و حاکمان این است که به منظور ادای امانت الهی بکوشند تا داناترین ، با تقواترین و کارآمدترین افراد را انتخاب کنند . در نظام اسلامی همه مناصب و مسئولیتها امانت و ودیعه ی الهی به شمار می روند پس باید به شدت مراقب بود که امانت الهی را به دست چه کس یا کسانی می سپاریم . ابن عباس از پیامبر اکرم نقل می کند که فرمود :

کسی که فردی را در قومی که در میان آنان بهتر از او وجود دارد به کار گیرد پس به خداوند خیانت کرده است .

از طرف دیگر کسانی هم که خود را در معرض انتخاب مردم یا تصدی یک پست یا مقام حکومتی قرار می دهند باید بدانند که آنان نیز اگر بهتر از خود را برای چنان مسئولیت هایی سراغ دارند در آن صورت موظف اند که برای آنان تبلیغ کرده و بکوشند تا پست و مقام را بر عهده ی آنان بگذارند والا اینان نیز مشمول خیانت در امانت الهی شده و آن مقام را ظالمانه اشغال کرده اند .

امام صادق (ع) در این باره می فرماید :

کسیکه مردم را به سوی خود بخواند در حالی که داناتر از او در میان مردم باشد شخصی بدعت گذار و گمراه است .

امام علی (ع) درباره ی پرهیز از انتخاب افراد نالایق می فرماید :

سزاوار نیست بخیل بر ناموس و جان و غنیمت ها و احکام مسلمانان ولایت یابد و امامت آنان را عهده دار شود تا در مالهای آنها حریص گردد . و نه نادان تا به نادانی خویش مسلمانان را به گمراهی برد و نه سمتکار تا به ستم عطای آنها را ببرد و نه بی عدالت در تقسیم مال تا به مردمی ببخشد و مردمی را محروم سازد و نه آنکه به خاطر حکم کردن رشوت ستاند تا حقوق را پایمال کند و آن را چنانکه باید نرساند و نه آنکه سنت را ضایع سازد و امت را به هلاکت اندازد

+ نوشته شده در دوشنبه یازدهم خرداد 1388ساعت 23:54 توسط صمصامی |

توجه به سوابق دینی و اخلاقی

کسی که به دین و ضوابط دینی و اخلاقی پایبند نباشد ، نه می تواند ، به درستی ، به مردم خدمت کند و نه می تواند احکام دینی را در جامعه پیاده کند و نه می تواند گامی در جهت توسعه ی اخلاقی جامعه بردارد . کسی که در برابر خداوند خود را مسئول نداند یقینا هرگز خود را در برابر مردم مسئول نخواهد دانست هر چند ممکن است برای ظاهرسازی و مردم فریبی چنین وانمد کند که مدافع حقوق مردم و جامعه است اما بدون تردید اگر کوچکترین فرصتی بدست آورد از هیچ خیانتی به مردم و جامعه فروگذار نخواهد کرد . حضور چنین افرادی در جمع مسئولان کشور اسلامی ، زمینه را برای فتنه انگیزی دشمنان دین فراهم خواهد کرد . قرآن کریم درباره ی حضور افراد سست ایمان در جمع مومنان می فرماید :

اگر آنان همراه شما (به سوی میدان جهاد ) خارج می شدند جز اضطراب و تردید ، چیزی بر شما نمی افزودند و به سرعت بین شما به فتنه انگیزی می پرداختند و در میان شما افرادی سست و ضعیف هستند که به سخنان آنها کاملا گوش فرا می دهند و خداوند ظالمان را می شناسد .

امام علی (ع) در نامه ی خود به مالک اشتر او را از به کار گیری افراد سست ایمان و دارای سوسابقه بر حذر داشته و می فرماید :

بدترین وزیران تو ، کسی است که پیش از تو وزیر بدکاران بوده و آنکه در گناهان آنان شرکت نموده . پس مبادا چنین کسانی محرم تو باشند که آنان یاوران گناهکارانند و ستمکاران را کمک کار ، و تو جانشینی بهتر از ایشان خواهی یافت که در رای و گذاردن کار چون آنان بود و گناهان و کردار بد آنها را بر عهده ندارد . آنکه ستمکاری را در ستم یار نبوده ، و گناهکاری را در گناهش مددکار . بار اینان بر تو سبک تر است و یاری ایشان بهتر و مهربانی شان بیشتر و دوستیشان با جز تو کمتر . پس اینان را خاص خلوت خود گیر و در مجلسهایت بپذیر .

بنابراین بر همه ی مسلمانان لازم است که در انتخاب افراد سوابق ایمانی و اخلاقی و انقلابی آنان را به عنوان یک شاخص مهم همواره در نظر بگیرند . کسی که همواره خود را حاضر و ناظر بر اعمالش می بیند هرگز به خود اجازه ی ظلم و خیانت و امثال آن را نخواهد داد . کسی که مرگ و قیامت و صراط را باور دارد و می داند که باید در برابر همه ی حرکات و سکناتش پاسخگو باشد هرگز خیال سواستفاده از مقام و مسئولیت را به خود راه نمی دهد . کسی که خود ، عملا به موازین اخلاقی و ایمانی پایبند باشد نه تنها با گفتار بلکه با رفتار خود ، زمینه ی توسعه ی اخلاق و معنویت جامعه را فراهم می کند .

کسی که اعتقاد به حضور شهدا داشته باشد و شهدا را حاضر و ناظر اعمال و رفتار خود ببیند به خود اجازه ی خیانت به ملت و طمع ورزی در اموال عمومی را نمی دهد . امیر مومنان درباره ی علت در نظر گرفتن این ویژگی می فرماید :

به درستی که اخلاق آنان گرامی تر است و آبروشان محفوظ تر و طمعشان کمتر و عاقبت نگری شان فزون تر

+ نوشته شده در دوشنبه یازدهم خرداد 1388ساعت 14:25 توسط صمصامی |