ابو یوسف کندی یکی از متفکرین جهان اسلام در عصر امام حسن عسکری (ع) بود . وی از مترجمین کتابهای یونانی به عربی بود . علم فلسفه را وارد جهان اسلام کرد و به عنوان اولین فیلسوف شناخته شد . وی در هنگام مطالعه ی قرآن کریم ، به نظرش رسید که در قرآن تناقضاتی وجود دارد . این موارد را در جزوه ای جمع آوری نمود تا منتشر کند . شاگرد کندی روزی نزد امام حسن عسکری (ع) آمد و موضوع را با ایشان اطلاع داد . امام که کندی را اهل تحقیق و حقیقت طلب می دانست به آن شخص فرمود : نزد این دانشمند برو و در فرصتی مناسب به وی بگو اگر صاحب قرآن بگوید این برداشتی را که تو از فلان آیه داشته ای منظور من نبوده است چه می گویی ؟

شاگرد رفت و در فرصت مناسب همان را به استاد گفت . کندی که انسان فهمیده ای بود سر به زیر افکند و مدتی تامل کرد . او معنای عمیق سخن را یافته بود . سر بلند کرد و گفت :

حق با توست ، این جمله را از چه کسی آموخته ای ؟

شاگرد گفت : به نظر خودم رسیده است .

نه از خودت نیست

شاگرد داستان ملاقات خود با امام عسکری (ع) را شرح داد

کندی گفت : اری این سخن در شان اهل بیت رسول خدا (ص) است

کتاب خود را برداشت و آتش زد تا دیگران دچار گمراهی نشوند